Los van de oorzaakanalyse van de rellen in Borgerhout, los van de discussie of het getuigt van leiderschap om van die rellen een verkiezingsthema te maken, valt het op dat Bart De Wever en Patrick Janssens, net als Romney & Obama een ander denkbeeld hebben over hun (toekomstige) rol.

De Wever in De Morgen: “In mijn ogen is ‘t Stad niet van iedereen…. Iets dat van iedereen is, is niets waard… De stad is alleen van die mensen die een inspanning leveren om ertoe te behoren.” In wezen is dit een transactioneel beeld van het burgemeesterschap: voor wat hoort wat. Burgemeesters sluiten een soort psychologisch contract met hun burgers. Wie dat breekt wordt gestraft, wie dit naleeft wordt beloond. Op zich is daar niets op tegen. Organisaties hebben goed en duidelijk bestuur nodig.

Maar lost het waardenconflicten op? Toont het de mensen hoe ze zich moeten aanpassen aan een veranderende wereld en leert het diezelfde mensen omgaan met de pijn en het verlies die daarmee gepaard gaan? Roept het tot de verantwoordelijkheid van iedereen om zichzelf in vraag te stellen en te leren? Uitdagingen met onduidelijke oorzaken en onduidelijke antwoorden zijn niet eenzijdig te ‘managen’ of te ‘besturen’. Alle betrokken partijen hebben een stuk van de puzzel en van het antwoord in handen. Samenwerken en samen groeien is de enige optie.

Dit is het domein van leiderschap. Leiderschap gaat verder dan het inlossen van de verwachtingen van de eigen achterban. Leiderschap is zonevreemd, creëert vertrouwen, biedt hoop, brengt mensen samen en vaak gaat dat tegen het ‘bewarende’ bestuur in. Dit was ook de kracht van Patrick Janssens’ campagne 6 jaar terug, waarin hij zich voor Antwerpen uitsprak en niet tegen bepaalde strekkingen. Hij praat over zijn leiderschap ook als een emanciperend proces. “‘t Stad is van iedereen”.

Jeroen De Preter analyseert De Wevers houding in De Morgen en wijt deze toe aan verkiezingskoorts en schrik voor het Vlaams Belang: “Het is tegen die twijfelende kiezer dat De Wever spreekt, als hij zegt dat de stad onder zijn bewind niet meer van iedereen zal zijn.” Misschien is het inderdaad tactisch van De Wever. Maar dan is het een soort tactiek die zijn mogelijk burgemeesterschap herleidt tot goed bestuur. In tijden van onrust en wantrouwen is dat niet het juiste antwoord.

Een N-VA moslim van Borgerhout vertolkt het haarscherp: “Als hij nu zegt dat ‘t stad niet meer van iedereen is, dan betekent dat dat hij ons niet meer moet. Ik kan alleen besluiten dat De Wever een wolf in schaapsvacht is.” De Wever vergroot misschien zijn kans op een mandaat om te besturen, maar verliest tezelfdertijd draagvlak voor zijn leiderschap.

Any comment?

Share on: