We waren met meer dan 300 gisteren te gast in de zaal AthenA van het Koninklijk Atheneum van Antwerpen en we kwamen elkaar tegen tussen de allegorie van de faam van Frans Vinck en het werk “München” over twijfel en identiteit van Luc Tuymans. Trotse leerlingen met wijze ceo’s, jonge ondernemers en ambitieuze studenten met ervaren managers, enthousiaste coaches en experten met betrokken ‘public servants’. Allemaal leiders.

Hoe weet je of leiderschap authentiek en gedeeld is? Als alles samenkomt. “Als puntjes in een pointillistisch schilderij”, zoals Jesse het in zijn slotwoord zei. Afzonderlijk en van dichtbij zijn de puntjes zeer verscheiden en zelfs chaotisch. Vanop de juiste afstand wordt het een uniek en schoon beeld. Als puntje van het gemaakte schilderij heb je het gevoel dat je maar een puntje bent, maar wel volledig op zijn plaats en deel van een geweldig geheel.

Gisteren stonden alle puntjes op de juiste plaats.

1. “Het is niet omdat je CEO bent, dat je een leider bent,” zei Adrienne Axler, terwijl de avondzon door de hoge ramen viel, en de sfeer van het panelgesprek nog intiemer werd. “Leiders doen dingen die betekenisvol zijn en in ruil geven mensen hun vertrouwen,” aldus Gianpiero Petriglieri. “Een verhaal vertellen is niet genoeg, je moet een verhaal hebben.” Ish Ait Hamou toonde zijn verhaal dansend en Hans Donckers toonde hoe iedereen zijn eigen verhaal kan maken. Leiderschapsontwikkeling betekent dat meer en meer en meer mensen zichzelf als leider zien met een eigen unieke bijdrage aan hun team, organisatie, samenleving.

2. “Leider zijn van een groep is niet zo moeilijk. Dat zien we dagdagelijks,” zei Petriglieri. “De uitdaging vandaag is om met ‘de andere’ te leiden, om als leider te staan tussen de verschillende stammen.” Jesse Segers had het er ook over: “in een netwerk zijn er veel spontane leiders, die zich niet langer onder controle voelen van een hiërarchie. Maar hoe houden we de spanningen samen?” Karin Heremans bouwt en ontwikkelt resoluut het stille midden, tussen de stammen met hun ‘pushers’ en ook niet als bruggenbouwer. Organisaties hebben een sterk midden nodig om niet verscheurd te geraken. Of in de woorden van Axler: “een ruimte die iets te groot aanvoelt om te kunnen groeien.”

3. Leiderschap vraagt liefde. “Elke mens heeft een andere nodig,” sprak Jesse op het einde, met een knik in de stem, geraakt door de bezwerende stem van dichter Holvoet-Hanssen. “Elk mens heeft een andere nodig. Het zijn onze collegae, vrienden en geliefde die onze ondeugden kunnen helpen omzetten in deugden.  Minderwaardigheidsgevoel naar een basiszelfvertrouwen. Luiheid en lafheid naar moed en integriteit. Jaloezie naar dankbaarheid.” Niet alleen de liefde voor wie op ons gelijkt en aantrekt, maar de liefde voor degene die niet op ons lijkt en ons bang maakt. Mario Fleurinck kwam ook uit bij de liefde als rode draad in leiderschap gedurende de hele dag en riep op tot nog meer diversiteit en radicaliteit voor de volgende Gathering.

Ik heb 14 van de 16 verschillende werksessies gemist, net zoals andere deelnemers. Even zoveel delen van het schilderij met talloze puntjes waarvan ik de betekenis alleen maar kan raden. Een van die sessies was start-2-lead. Ook al is The Future Leadership Initiative nu vijf jaar bezig, de Gathering voelde aan alsof we nog maar begonnen zijn. Zoals Petriglieri het op twitter zei: “Grateful for the chance to speak and listen at #amsleaders. Made me want to be bolder and more poetic.”

Share on: