Op 13 november 2015 stond Parijs in brand. Terreur op zes plaatsen eiste 129 dodelijke slachtoffers. Op zoek naar betekenis volgde ik ook de twitterstroom van leiderschapsacademici. Een bericht sprong eruit. “We cannot win a war on intolerance, we can only respect each other out of it” met een link naar een opiniestuk op de site van Harvard Business Review. Gianpiero Petriglieri trof me met zijn persoonlijke pleidooi voor “more fellowship, not more leadership”.

Hij begint zijn stuk met een getuigenis hoe het was om als kind in Sicilië op te groeien met het geluid van machinegeweren en explosies. Hij spreekt als vader van twee kinderen en als inwoner van Parijs. Hij spreekt als prof van Insead*, als leiderschapsonderzoeker en -ontwikkelaar van leiders uit heel de wereld. “I don’t quietly want out this time. We need to talk. And we had better not lied,” schrijft hij.

Gianpiero Petriglieri is een van de meest inspirerende jonge leiderschapsdenkers van dit moment. Als psychiater en psychotherapeut heeft hij een diep menselijke kijk ontwikkeld op leiderschap. Ik leerde hem kennen via een wetenschappelijk artikel dat hij met zijn vrouw publiceerde in 2010. Zijn pleidooi om managementscholen te bekijken als identiteitswerkplekken vond weerklank om meerdere redenen. Ten eerste erkende hij dat de managementscholen nood hadden aan bezinning na de financiële meltdown in 2008. Ten tweede argumenteerde hij dat zelfbewustzijn zich niet ontwikkelt door les te volgen, maar door ervaringsgericht werken, reflectie en introspectie.

Het belang van de vraag ‘hoe zie ik mezelf als leider?’ en van persoonlijke ontwikkeling is sindsdien alleen maar toegenomen. Het opkomend tribaal leiderschap, de corruptieschandalen, de vervlakking van organisaties, de virtualisering van samenwerking en management, de transformatie van businessmodellen en de globale competitie vragen ook persoonlijke en sociale innovatie.

Ik kwam Petriglieri weer tegen op twitter na de terreuraanslag in Parijs en ben hem sindsdien blijven volgen. Hij laat zich kennen als levensgenieter met een passie voor Italiaans eten, maar vooral als een scherp observator en denker. Velen schrijven over authentiek en ethisch leiderschap, hij toont zich authentiek en ethisch geëngageerd. Mijn persoonlijke top drie citaten naast het reeds geciteerde opiniestuk:

1)      Over het moreel deficit van de globale elite en noodzaak van lokale verbondenheid. “But if you can’t commit, you don’t belong. And if you don’t belong, you cannot lead.”

2)      Over het deficit van leiderschapsontwikkeling in een tijdperk van spanning en verandering, in een interview met Karl Moore (McGill). “Leadership is more than virtue and skills. It is the practice of representing others.”

3)      “Behind every great man, there is an anxious group”, over de diepmenselijke, irrationele reflex van mensen om te kiezen voor simplistische leiders in tijden van onzekerheid.

Centraal in zijn engagement is zijn geloof in onderwijs als ‘universele beschavingstechnologie’, als motor van welvaart, maar vooral ook van gelijkwaardigheid en gelijke kansen. Daarbij pleit hij voor een bredere kijk op onderwijs dan een puur economische. “Education has a social function, a identity formation function. It gives you a sense of meaning, of confidence.”

Een derde keer kwam ik Petriglieri tegen toen ik hem uitnodigde als ‘keynote speaker’ voor de eerste Antwerp Management School Leader Gathering. We hadden een afspraak op Skype op een late vrijdagnamiddag. “So Koen, tell me about your leadership event,” vroeg hij me op de man af. Hij klonk bedachtzaam en terughoudend. Ik sprak over mijn ambitie om te vertrekken vanuit de maatschappelijke realiteit, om leiders bij elkaar te brengen met heel diverse achtergronden, om een ervaring te creëren, eerder dan een passief congres.

Hij luisterde met zijn hoofd gebogen en ogen gesloten, zoals een therapeut zich concentreert bij het relaas van zijn patiënt. Ik werd gaandeweg nerveus. “Koopt hij mijn verhaal? Ben ik duidelijk? Wil hij meewerken?” Het duurde tot ik sprak over het project van het Koninklijk Atheneum en het leiderschap van Karin Heremans.

“Tell me more about the school,” nodigde hij mij uit. Onderwijs, identiteitsontwikkeling, leiderschap vanuit missie en waarden, de dialoog tussen leiders, ervaringsgericht werken, de spanningen benoemen. Alle puzzzelstukjes vielen in elkaar. Na mijn verhaal toonde hij zich heel enthousiast en bereidwillig om van de Gathering een succes te maken en wist ik dat we met hem de perfecte keynote spreker gevonden hadden voor dit bijzondere evenement.

 De 1ste  Leader Gathering gaat op 21 oktober door van 12u tot 20u30. Hier vindt u alle informatie.

 * Insead in Fontainebleau behoort tot de drie Europese business schools volgens de Financial Times Ranking.

Share on: